บทที่ 450 นี่เป็นการตัดสินใจที่ดีที่สุด

หลังจากที่ได้ฝึกจนเวลาล่วงเลยไปถึงสองชั่วโมงแล้ว มือของฉันมันทั้งเมื่อยทั้งปวดไปหมด จนกระทั่งแรงที่จะยกมันขึ้นมาก็ยังไม่มี

ต่อไปชีวิตของแน่ซีคงได้มอบให้หลินย่งถิงเป็นคนดูแลแล้ว

ตกเย็น เพราะว่าเมื่อยมือ ฉันที่กำลังนอนอยู่บนเตียงได้แต่พลิกตัวไปมาเ

บทที่ 451 เธอจ่ายไหวเหรอ

หญิงวัยกลางคนมองมาที่ฉันโดยที่สายตาของเธอเต็มไปด้วยความหวาดระแวง

ฉันเดาว่าเธอคงกำลังคิดว่าฉันเป็นโจรที่กำลังวางแผนมาปล้นเธอหรือเปล่า

แต่ตอนนี้ฉันไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ภายในใจกำลังขบคิดว่าเกิดอะไรขึ้นกับแหวนวงนี้

“คุณบอกฉันมา ว่าคุณเอาแหวนวงนี้มาจากที่ไหน!”

บทที่ 452 ฉันบอกไม่ได้

หญิงวัยกลางคนมองมาที่ฉันด้วยสายตาเหยียดหยาม จนท้ายที่สุดเธอก็เดินจากไปด้วยท่าทีหยิ่งยโส

ฉันทนรอไม่ไหว จึงได้หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาโซมั่น

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นในครั้งแรกโซมั่นไม่รับสาย

ฉันไม่ยอม จึงได้กดต่อสายไปอีกครั้ง

หลังจากที่เสียงรอสายดังอยู่นาน