ตอน 443
การได้พบเธอคือสิ่งที่สวยงามที่สุด
อารมณ์เปราะบางของผู้ชาย
“คุณนี่บ้า เรื่องแบบนี้กลับไปทำที่บ้านไม่ได้เหรอ? ทำไมต้องทำข้างนอก?”
ฉันหน้าแดง พูดกับหลินย่งถิงด้วยความเขินอาย
หรือเพราะว่า จะได้มีบรรยากาศ
“กลับบ้านทำ? ที่บ้านไม่มีโรงหนังนะ”
“โรงหนัง?”
ฉันอึ้งไป เพิ่งเข้าใจว่าเขาหมายถึงจะไปดูหน
ตอน 444
เธอยืนอยู่ข้างนอกเลย
เมื่อกลับไปรับลูกแล้ว ฉันกับหลินย่งถิงก็กลับบ้านพร้อมกัน
พอถึงบ้าน ก็ใกล้จะสี่ทุ่มแล้ว
เวลานี้ ปกติคุณปู่ก็เข้านอนแล้ว
แต่คืนนี้ไม่ใช่ พอเดินถึงหน้าประตู พบว่าคุณปู่ยังไม่เข้านอน นั่งคุยกับฟางหุยที่โซฟา
คิดถึงคำสัญญาที่ให้กับคุณปู่ไว้ ฉันได
ตอน 445
เรื่องที่ให้ฉันรู้ไม่ได้
ในเสียงของเขา เต็มไปด้วยความรู้สึกโทษตัวเอง
แต่ความเป็นจริงแล้ว ฉันไม่ได้โทษเขาเลย
อ้อมกอดอันอบอุ่นของเขา เพียงพอสำหรับไล่สิ่งชั่วร้ายออกไปจากตัวฉัน
“เพื่อให้ได้อยู่กับคุณ แค่นี้จะเป็นไรไป?”
ฉันยิ้ม กอดเขาไว้แน่น
“อาเคอ พรุ่งนี้เร