ตอนที่44 เธอไม่ได้มีค่าอะไร

ตอนนี้ฉันนิ่งอึ้ง

เข้าใจแล้วว่าสิ่งที่ฉันทำไปทั้งหมด แท้จริงแล้วเป็นเรื่องที่ตลกที่สุด

ตั้งแต่ที่ฉันเข้ามาในบ้านของหลินย่งถิง เขาไม่เคยสัญญาเลยซักคำว่าจะช่วยฉัน

มันเป็นความคิดของฉันเองที่นึกว่า เขาเป็นผู้ดึงฉันเข้ามาในเกมนี้ ดังนั้นเขาจะต้องช่วยฉันแน่

ตอนที่45 เขาไม่กล้าทำอะไรเธอ

"คุณรีบใช่มั้ย?"

ฉันหันหน้ามาถามเขาอย่างสงสัย

"เรื่องของฉัน ยังไม่ถึงเวลาถามของเธอ" เขาพูดเบาๆ หลังพูดจบเขากลับเดินนำหน้าฉัน ยืนอยู่หน้าประตูบ้านสงเจ๋อ ฉันคิดไม่ถึงเลยว่าเขารู้จักบ้านสงเจ๋อด้วย ขนาดประตูบ้านบานไหนเขาก็รู้ นี่เป็นเพราะเขาแอบสืบมาก่อนหรือว่า

ตอนที่46 ฉันเป็นน้า

แม่งเอ้ย! ใจฉันรู้สึกหดหู่ขึ้นมาทันใด

ฉันระวังตัวถึงขนาดนี้ ก็ยังเสียรู้สองแม่ลูกนี่จนได้

จริงๆแล้วครอบครัวเป็นพื้นฐานของการศึกษา ที่ไป๋เฟิงมีนิสัยที่บิดเบี้ยว ส่วนใหญ่ก็ได้รับอิทธิพลมาจากฟางฟาง

ความเจ็บปวดกลับทำให้ฉันได้สติ ฉันรู้ว่าไม่สามารถมีเรื่องกับเขาได