บทที่431 คู่ที่เหมือนกิ่งทองใบหยก

ซูชิงหวั่นนัดพบกับฉัน?

คิดจะทำกาแฟหกใส่ฉันอีกหรือ?

"ฉันไม่อะไรที่จะคุยกับคุณได้หรอก"ฉันปฏิเสธคำขอร้องของซูชิงหวั่นโดยตรง

"ฉันอยากจะคุยกับคุณเรื่องของสงเจ๋อ อาการของเขาช่วงนี้แย่มาก ในฐานะที่เป็นเพื่อนกัน ฉันหวังว่าคุณจะสามารถออกมาพบกับฉันได้"

บทที่432 ฉันบ้าไปแล้วหรือ

หลังจากหันหัวมามอง ก็ได้เห็นว่ากระโปรงของฉันมีไฟไหม้ขึ้นมา

เนื่องจากเป็นกระโปรงผ้าไหมดังนั้นจึงลุกไหม้อย่างรวดเร็ว

ฉันไม่มีเวลาคิดด้วยซ้ำ ถอดกระโปรงออกมาอย่างรวดเร็ว แล้วกระโดดไปข้างๆ

หลินย่งถิงและท่านปู่ก็สังเกตถึงสิ่งผิดปกติจึงรีบวิ่งมา แล้วก็ได้เห็นฉ

บทที่433 มีแค่คุณที่สามารถช่วยเขาได้

เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อเช้านี้ทำให้ใจของฉันไม่อยู่กับเนื้อกับตัว แม้กระทั่งหลินย่งถิงคุยกับฉัน ฉันก็ไม่ค่อยจะสนใจเขา

ตามจริงแล้วแม้แต่คำเดียวฉันก็ไม่อยากพูดกับเขาเลย แต่ก็กลัวว่าถ้าไม่คุยกันจริงๆจะทำให้ฟางหุยยิ่งดีใจเข้าไปใหญ่

หลังจากเรื่องนี้แล้ว ห