บทที่ 428

บทที่428 คนที่ผมรักคือคุณ

“หลินย่งถิง คุณอย่าบอกนะ ว่าคุณรักฟางหุย”

ฉันถามเขาด้วยคำถามที่รุนแรง

เพราะความกังวล แม้แต่เสียงก็ยังสั่นเครือ

“ผมไม่ได้รักฟางหุย ผมกล้าบอกคุณอย่างมั่นใจ ผมรักคุณ ใจผมมีแต่คุณ แต่ขอให้คุณใจกว้างกับฟางหุยหน่อย อย่าทำตัวไร้เหตุผลได้ไหม?” หลินย่

บทที่ 429

บทที่429 คุณจะไม่ยอมรับก็ได้

หนึ่งทีลบล้างข้อข้องใจ

กล่าวอีกนัยหนึ่ง ฉันไม่อยากทำสงครามเย็นกับหลินย่งถิงต่อแล้ว จะทำให้ฟางหุยใช้ประโยชน์จากช่องว่างนี้ได้

ดังนั้น ฉันจึงคืนดีกับเขาโดยปริยาย

ตอนกลางคืน ฉันได้คุยกับหลินย่งถิงเรื่องที่จิ้นเวยหรันส่งจดหมายจากทนายมาให้

บทที่ 430

บทที่430 หึงเพราะแคร์

หรือว่า ยังมีอะไรบางอย่างที่ฉันยังไม่รู้จริงๆหรือ?

ฉันเพิ่งคิดจะถามจิ้นเวยหรัน ฟางหุยก็เดินออกมาจากข้างในแล้วโบกมือสะกิดหลินย่งถิง

"ย่งถิง ฝั่งนี้"

คิ้วของจิ้นเวยหรันย่นยิ่งกว่าเดิม เธอมองไปที่ฟางหุยแล้วถามฉันว่า"เธอเป็นใคร?หรือเป็นคนที่จะมาแย่