บทที่ 408

ใครเป็นคนบงการคุณ

ผู้จัดการนิ่งคิดไปครู่หนึ่ง พูดว่า “ร้านของเรามีพ่อครัวอยู่สองคน เค้กชิ้นนี้ทำโดยพ่อครัวหลี่ เสร็จแล้ว ผมเป็นคนห่อแล้วยื่นให้กับลูกค้าเอง แต่ผมรับรองได้ว่า ไม่เกี่ยวกับผม ผมไม่ได้ทำอะไรเลย”

ผู้ชายตัวใหญ่ กลัวจนจะร้องไห้แล้ว

ความกังวลในสายตาเขาเป็นความจริง

บทที่ 409

ไม่มีใครขัดขวางได้

จิ้นเวยหรัน จิ้นเวยหรันอีกแล้ว

เมื่อนึกถึงว่ามีคนบงการ ฉันก็นึกถึงจิ้นเวยหรันแล้ว

มีแค่เธอเท่านั้น ถึงจะโหดเหี้ยมได้ขนาดนี้ ทำกับฉันและครอบครัวครั้งแล้วครั้งเล่า

ครั้งนี้ ฉันจะไม่ทนอีกต่อไป

“นายได้เงินมาเท่าไหร่ ถึงเห็นชีวิตคนอื่นไม่มีค่าแบบน

บทที่ 410

ความทะเยอทะยานมีไม่สิ้นสุด

คำพูดของเสี่ยวเสี่ยวฉันฟังเข้าใจแล้ว เธออยากให้ฉันใช้วิธีตาต่อตาฟันต่อฟัน

แต่ว่า จะใช้วิธีผิดกฎหมายหรอ?

ฉันรู้สึกลังเล

เสี่ยวเสี่ยวมองออกทันทีว่าฉันคิดอะไรอยู่ กลอกตาใส่ฉันแล้วพูด “ซื่อบื้อเหรอเธอ ฉันไม่ได้ให้เธอไปทำเอง ปัญหาหลักตอนนี้คือ