ตอนที่ 341 ฉันเจ็บใจ

“หลินย่งถิงนายหุบปาก ฉันมองไม่ทางข้างหน้าแล้ว”

ฉันพูดกับเขาด้วยความสะอึกสะอื้น

พอรถมาถึงหน้าประตูโรงพยาบาล ฉันให้เขารออยู่ในรถฉันไปเรียกพยาบาลมา

ตอนออกมา หลินย่งถิงหลับตาแล้ว

มุกปากของเขายังมีรอยยิ้มจางๆอยู่ถ้าไม่ใช่สีหน้าเขาซีดขนาดนี้ แล้วหน้าอกยังมีเ

ตอนที่342 พวกนายยังจำฉันได้ไหม

หาเจอแล้ว？

ฉันลุกขึ้น ความตื่นเต้นในใจก็เต้นไม่หยุด

สองคนนั้นก็เป็นคนรับเงินแล้วทำตามคำสั่ง แค่ออกเงินให้ เป็นไปได้สูงที่พวกเขาจะพูดความจริงออกมา

“โอเค เธอส่งที่อยู่ให้ฉัน เดี่ยวฉันตามไป”

แต่ไม่รู้ว่าพวกเขาจะเอาเงินมากแค่ไหน เหมือนสิงโตอ้าปาก

ตอนที่ 343 ฉันนึกว่าเธอจะไป

ฉันรู้ผลของเงินเริ่มมีประโยชน์ขึ้นมา

ยังไงก็เป็นเงินของหลินย่งถิง ฉันก็ไม่เจ็บใจ เลยเอาออกมาหนึ่งแสน

“ตอนนี้ ใครพูดความจริงกับฉันก่อน เงินก็เป็นใคร！”

“ฉันพูดฉันพูด！”

หนึ่งในนั้นมีปฏิกิริยาเร็วมาก รีบยกมือขึ้นมา

สายตาของเขาจ้องมองเงินสองแสน