ตอนที่34 ฉันไม่ห่วงหน้าตาหรอก

“รีบไปสิ！ไปถอดกางเกงในเขาออกมาสิ！”

คนในห้องต่างเดินตามมา แต่กลับไม่เห็นสงเจ๋อ เขาอาจจะดื่มมากจนเมาไปแล้ว

คนพวกนั้นเริ่มกดดันฉัน แต่ฉันก็ยังยืนอยู่ที่เดิม ขึ้นหลังเสือแล้วคิดจะลงก็ยากสินะ นี่ฉันต้องไปถอดกางเกงในของหลินย่งถิงออกมาจริงๆหรอเนี่ย？

ต้องทำ

ตอนที่ 35 ฉันเข็ดมือนิดหน่อย

นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเป็นคนเริ่มจับมือหลินย่งถิงก่อน ออกจากผับNewFunไปกับเขา รถของเขาจอดอยู่หน้าประตู เป็นรถคันที่เขาขับมาตอนเจอฉันครั้งแรกทำไมตอนเข้ามาฉันถึงไม่เห็นรถเค้านะ

ออกมาถึงหน้าผับลมพัดเย็นมาก ทำให้ฉันเริ่มส่างเมา และก็รู้สึกเสียใจขึ้นมาทันทีที่ตัดสินใจ

ตอนที่36 รสชาตที่คุ้นเคย

ฉันถูกความคิดตัวเองหลอกแล้วจริงๆ ได้แต่มองหลินย่งถิง และพูดอะไรไม่ออก

“ฉันบอกแล้ว ฉันใช้การได้หรือไม่ได้นั้น เธอต้องลองเองถึงจะรู้ ถ้าเธอเปลี่ยนใจตอนนี้ ก็ยังทันนะ ”เขาหันมาพูดด้วยท่าทีอ่อนหวาน

ความหมายที่เค้าสื่อยิ่งชัดเจนขึ้นมากว่าเดิม

เขาต้องการให้ฉั