ตอนที่ 326 เอ็นดูคนผิด

พอมาแบบนี้มันเป็นเรื่องยากมากที่จะได้รับการดูแลเด็กกลับคืนมา

ฉันมองไปทางหลินย่งถิง กัดริมฝีปาก：“ตอนนี้ควรทำไง？”

“ฉันมีวิธีอยู่ เธอไม่ต้องเป็นห่วง”

ถึงแม้จะพูดแบบนี้ แต่ฉันดูสีหน้าเขาไม่ค่อยดี กูแล้วเรื่องนี่น่าจะร้ายแรง

“ไม่มีปัญหาจริงๆเหรอ？” ฉันถามด

ตอนที่327 ความหวังแตกสลาย

เช้าวันที่2 ฉันพูดความคิดของฉันให้หลินย่งถิง คิดไม่ถึงว่าเขาจะตอบตกลง

ฉันนั่งรถกลับบ้าน ตอนถึงหน้าประตูหน้าบ้าน เห็นแม่นั่งอยู่หน้าบ้านกำลังเด็ดผักอยู่

“แม่”

จากที่ไกลๆฉันเรียกคำนึง

แม่เงยหน้ามองฉัน ในสายตามีความตกใจ และมีความรักที่ฉันไม่ได้เห็นใน

ตอนที่ 328 การเตือนของเธอ

ฉันเคยคิดที่จะส่งหลักฐานการทำร้ายเด็กของจิ้นเวยหรันแต่ความจริงก็คือฉันไม่มีหลักฐาน ฉันไม่ได้เห็นทุกอย่าง

ไม่เพียงแค่นี้ รอยแผลบนตัวของเด็กก็ไม่มี ถึงแม้ฉันอยากเป็นพยานชี้จิ้นเวยหรัน ก็เป็นไปไม่ได้

หรือว่า ฉันจะดูแน่ซีโดนจิ้นเวยหรันพาไปต่อหน้าต่อตาเหรอ ฉันไม่พ