บทที่ 320

ตอนที่ 320 ตลอดชีวิต

พอแม่หวังมาถึง หลินย่งถิงก็พาฉันขับรถออกไป

หลินย่งถิงขับไปแถวชานเมือง คิดไม่ถึงว่าพาฉันขับไปทางบ้านของฉัน

สุดท้าย ก็ได้จอดรถที่อำเภอ ที่เป็นบ้านของฉัน

“หลินย่งถิง พ่อของคุณฝังอยู่ที่นี่?”

ฉันสงสัย

“อืม”

หลินย่งถิงพยักหน้าเบาๆ แล้

บทที่ 321

ตอนที่ 321 เขาเฝ้ามองฉัน

ฉันนั่งที่นี่ ทั้งๆที่เขาไม่เห็นอะไร จะรู้ได้ไง？

มีความสงสัยในใจ ฉันเดินไปที่ตำแหน่งของเขาด้วยความอยากรู้ แล้วมองมาที่นั่งของฉันดูแล้วดู

ก็มองไม่เห็นจริงๆนิ？

เป็นไปได้ไหมว่าเขามีสายตาเห็นทะลุผ่านได้？

หลังจากเฝ้าดูอยู่นานก็ไม่เห็นอะไร ฉัน

บทที่ 322

ตอนที่ 322 นายจะเจ็บปวดไปทั้งชีวิต

“เธอคิดว่าละ？”

หลินย่งถิงไม่ตอบ แต่กลับถามกลับ

การแสดงออกของจิ้นเวยหรันดูใจร้อนมาก คิ้วขมวดเข้าหากัน แต่มองมาที่ฉันทางนี่

จากนั้นหันไปมองจิ้นหลิน ท่าทางไม่รู้จะทำยังไง

จิ้นหลินเดินมาจับมือของเธอ แล้วพูดเสียงเบาข้างเธอว่า：“ อย่า