บทที่ 307

ตอนที่ 307 ฉันปฏิเสธไม่ได้

เหมือนฉัน?

ฉันแยกแยะหน้าคนไม่ค่อยได้ จ้องอยู่ตั้งนาน ก็มองไม่ออกว่าเหมือนตรงไหน ทำได้แค่ยิ้มให้โซมั่น ส่ายหน้า แล้วพูดว่า “ฉันมองไม่เห็นออกเลย”

“เหมือนจริงๆนะ ตานี้ ปาก และยังสันจมูกน้อยๆ นี่อีก ฉันรู้สึกว่าเหมือนเธอหมด” โซมั่น มองเด็ก แล้วก็หันมา

บทที่ 308

ตอนที่ 308 ผู้หญิงก็ถูกรีดจนหมดตัวได้

ฉันผลักหัวของเขา อยากที่จะผลักเขาออก ขาได้ออกแรงหนีบไว้ ไม่อยากจะให้เขารุกล้ำเข้ามา

ของที่ส่วนตัวแบบนี้จะให้ทำแบบนั้นได้ยังไง? น่าอายเกินไป?

หลินย่งถิงหยุดลง มุมปากได้ยิ้มเจ้าเล่ห์แล้วมองฉัน

“เด็กดี ผ่อนคลาย”

เขายื่นนิ้วออกม

บทที่ 309

ตอนที่ 309 กับดักที่อ่อนโยนของเขา

แต่ว่าฉันรอไม่ได้แล้ว เสียงร้องของลูกยิ่งอยู่ยิ่งดังขึ้น ฉันจะเมินเฉยได้ยังไง

ทางนี้หลินย่งถิงก็ไม่ยอมปล่อยมือ ใจของฉันได้อยู่ที่ลูกน้อย หงุดหงิดมากๆ

สุดท้าย ก็ตัดสินใจผลักออกสุดแรง

“ได้แล้ว รำคาญ ฉันจะไปป้อนนมแล้ว!”

และก็พอดี ห