บทที่ 304

ตอนที่ 304 หลักฐานของเขา

“เฉิงเคอ ทานข้าวแล้ว ฉันทำอาหารเสร็จแล้ว เธอลุกขึ้นมากินหน่อยเถอะ”

เสียงของโซมั่น อ่อนโยนมาก อยู่ๆ ก็กลายเป็นแม่ยายที่แสนดีแบบนี้

ฉันไม่ค่อยชินแฮะ แต่ท้องนั้นก็ได้หิวขึ้นมานิดหน่อย ดูเวลา ตอนนี้ก็สิบสองโมงแล้ว

“ค่ะ ฉันลงไปเดียวนี้”

โซมั่

บทที่ 305

ตอนที่ 305 เปลี่ยนไปเยอะมาก

กล้องวงจรปิด?

ติดกล้องที่ห้องนั่งเล่น? ห้องนอนจะมีไหม น้องน้ำล่ะ?

ฉันเริ่มระแวงขึ้นมาทันที

หลินย่งถิงทำไปเพื่อที่จะป้องกันขโมยหรือเป็นความชอบประหลาดๆ ส่วนตัว? หรือว่า ตอนที่ฉันอาบน้ำ ก็ถูกเขาแอบดูแล้ว?

ฉันหันไปมองเขาด้วยความหวาดระแวง

บทที่ 306

ตอนที่ 306 นอนไม่นอนด้วยกันมาต่างกันเหรอ

บรรยากาศที่ดีๆ เมื่อกี้ เหมือนว่าก็ได้เปลี่ยนเป็นแปลกๆ ขึ้นมา

ฉันรู้ ฉันต้องถามอะไรที่ไม่ควรถามแล้วแน่ๆ

“คือว่า......ถ้าคุณไม่อยากพูด ก็คิดซะว่าฉันไม่ได้ถามละกัน” ฉันพูดกับหลินย่งถิงอย่างอึดอัด

ใจดวงนี้ กลับสับสนมากๆ

โซมั