บทที่ 276

ตอนที่ 276 มีเป้าหมาย

ถ้าเป็นก่อนหน้านี้ ฉันไม่มีทางที่จะนึกถึงเลยว่า ฉันจะพูดประโยคนี้กับหลินย่งถิง

เหมือนกับว่า ฉันได้ขอเขาแต่งงาน

หลินย่งถิงไม่ตอบอะไรฉัน ถ้าเกิดไม่ใช่เพราะได้ยินเสียงลมหายใจของเขา ฉันอาจจะคิดจริงๆ ว่าเขาไม่อยู่

เวลาที่ใช้รอ มันทั้งนานและยากลำบาก

บทที่ 277

ตอนที่ 277 ที่นี่มีหมดทุกอย่าง

ฉันทำตัวไม่ถูก ไม่รู้ว่าคุณชายแก่รู้เรื่องนี้ได้ยังไง

แต่ก็ยังเอาของสิ่งนั้นออกมาจากกระเป๋าอย่างว่าง่าย ยื่นให้คุณชายแก่

“คุณชายแก่ ท่านรู้ได้ยังไง?” ฉันถ้าด้วยความเก้อเขิน

คุณชายแก่ได้ยิ้มอย่างหยอกล้อมาให้ฉัน แล้วพูดว่า “เดิมทีฉันก็ไม่ร

บทที่ 278

ตอนที่ 278 นี่ไม่เหมือนกับบุคลิกของเขา

ห้องของเขา ไม่รู้ว่าได้มีโต๊ะกระจกตั้งแต่ตอนไหน บนนั้นมีพวกเครื่องสำอางเต็มไปหมด

อีกอย่าง เป็นแบรนด์ที่ฉันใช้ประจำ

ในตู้เสื้อผ้า ยังมีเสื้อที่ออกใหม่ประจำฤดูกาลทั้งหมด ชุดกระโปรงชุดเสื้อผ้าที่ควรมีมีหมด ไม่รู้ว่าหลินย่งถิงเป็นคนเลือกหร