ตอนที่ 265 กัดคราวนี้แรงไปหน่อย

“เกลียดฉัน?”

ชายหนุ่มหัวเราะเบาๆ ร่างกายที่กำยำก็ได้ทาบทับเข้ามาแบบนี้

“ที่จริงฉันไม่ถือสาหรอก เกลียดฉันมากกว่านี้นิดหน่อย อย่างน้อยๆ ตอนที่เธอเกลียดฉัน ฉันก็ได้อยู่ในใจเธอ”

ฉันไม่เข้าใจว่าคำพูดของหลินย่งถิงมันหมายความว่าอะไร เขาได้จูบมาที่ริมฝีปา

ตอนที่ 266 ฉันอยากให้คุณตาย

“กลับไปกับคุณ? กลับไปไหน?”

ฉันหัวเราะอย่างเย็นชาแล้วมองผู้ชายตรงหน้า รู้สึกแต่ว่าคำพูดที่ออกมาจากปากของเขา ตลกและน่าขำ

ฉันกับเขาไม่ได้มีอะไรกันไปนานแล้ว ตอนนี้เขายังไม่ตื่นจากฝันอีกเหรอ คิดว่าฉันยังเป็นชู้รักที่เขาจะทำอะไรก็ได้อยู่เหรอ?

“กลับบ้าน” ริม

ตอนที่ 267 รู้คนรู้หน้าไม่รู้ใจ

คืนนี้ไม่มีคนเหมาร้าน ในบาร์เลยมีลูกค้าเยอะ

และหลินย่งถิง ได้นั่งอยู่ในห้องเมื่อวาน นั่งดื่มเหล้าคนเดียว

ตั้งแต่สามทุ่มที่เขามาที่นี่ ถึงตอนที่ฉันเลิกงานตอนตีสาม เขาได้นั่งอยู่ตรงนั้นตลอด ไม่ขยับเลยแม้แต่น้อย

ถ้าเกิดไม่ได้เป็นเพราะสายตาของเขาที่จ้