บทที่ 262

ตอนที่ 262 เธอเหมือนฉันมาก

หญิงเต้นเสาคนนี้ ตัวค่อนข้างสูง ฉันไม่เคยคุยกับเธอ รู้แค่ว่าเธอมีชื่อในวงการคือเหมียวเหมียว อย่างอื่น ก็ไม่รู้อะไรอีก

แต่ไม่รู้ว่าทำไม ตอนที่ฉันเห็นเธอนั้น มันมีความรู้สึกคุ้นเคยแปลกๆ

ความสงสัยนี้ ตอนที่ได้ยินเสียงล้อนั้น ถึงทำให้ฉันตาสว่าง

บทที่ 264

ตอนที่ 264 ความเกลียดนี้ไม่ตายไม่มีทางหาย

“หลินย่งถิง คุณทำอะไร ปล่อยฉันนะ!”

ฉันออกแรงสะบัดแขนของตัวเองออก ได้จับมือฉันจนแดงแล้ว แต่ก็ไม่หลุดออกมาจากการควบคุมของหลินย่งถิงอยู่ดี

ฉันไม่รู้ว่าหลินย่งถิงจะทำอะไร เวลาผ่านไปนานขนาดนี้ การที่เขาไม่พูดอะไรเลยนั้น ก็ยังทำให้ฉันหวาด

บทที่ 265

ตอนที่ 265 กัดคราวนี้แรงไปหน่อย

“เกลียดฉัน?”

ชายหนุ่มหัวเราะเบาๆ ร่างกายที่กำยำก็ได้ทาบทับเข้ามาแบบนี้

“ที่จริงฉันไม่ถือสาหรอก เกลียดฉันมากกว่านี้นิดหน่อย อย่างน้อยๆ ตอนที่เธอเกลียดฉัน ฉันก็ได้อยู่ในใจเธอ”

ฉันไม่เข้าใจว่าคำพูดของหลินย่งถิงมันหมายความว่าอะไร เขาได้จูบม