บทที่ 243

ตอนที่ 243 ฉันน่าขำจริงๆ

ที่ฉันพูด เป็นเสื้อสูทตอนที่เขาใส่ในงานเลี้ยงวันเกิดคราวก่อน

ดูดีไหมก็ดูดีนะ แต่ที่ฉันชมเขาตอนนี้ ก็เพื่อที่จะทำให้เขาตัวลอยแล้วจากนั้นก็กลับไปหาเสื้อสูทตัวนั้นมาใส่

แต่ว่า ฉันไม่ค่อยมั่นใจ คนที่ออกงานพบปะสังคมบ่อยๆ อย่างหลินย่งถิง จะยอมรับคำชมจากฉั

บทที่ 244

ตอนที่ 244 ห้าล้าน

เห็นที่ เธอกลัวว่าฉันจะพูดอะไรกับหลินย่งถิง

ฉันหัวเราะ แล้วพูดกับเธอว่า “เธอคิดว่า ถ้าเกิดฉันบอกหลินย่งถิงไปแล้ว ท่าทีของเขาจะดีกับเธออีกเหรอ? เธอก็ไม่ลองคิดดูเนอะ คนอย่างหลินย่งถิง รู้ว่าตัวเองถูกสวมเขาแล้ว ยังจะได้เธออยู่อย่างสุขสบายได้เหรอ?!”

ท่าทางของ

บทที่ 245

ตอนที่ 245 อย่าบอกฉัน

“ฉันไม่มีทางที่จะกลับมาแล้ว ฉันตัดสินใจที่จะไปแล้ว ก็ไม่คิดที่จะกลับมาแล้ว เงินค่าบ้านและอื่นๆ ที่ฉันควรให้นาย ฉันไปแล้วจะคิดออกมาแล้วโอนให้นาย”

“เธอทำแบบนี้ ก็คือไม่เห็นว่าฉันเป็นเพื่อนแล้วสิ”

สงเจ๋อส่ายหน้า แล้วยิ้มให้ฉัน

“เป็นเพื่อนอยู่แล้ว แต