ตอนที่ 232 ความลับที่บอกใครไม่ได้

ไม่ใช่เป็นเพราะฉันนั้นคิดลบกับเธอ แต่เป็นเพราะว่าเธอมักจะยิ้มให้ฉันอย่างเย็นชา ฉันไม่กลัวไม่ได้

ฉันกลัวมาก กลัวจนถึงขั้นไม่กี่วันมานี้พอฉันเจอจิ้นเวยหรัน ฉันก็จะเดินอ้อมทันที

วันนี้เป็นวันเสาร์ จิ้นหลินได้มาที่บ้านหลิน

หลินย่งถิงไม่อยู่ เขาได้ทั

ตอนที่ 233 พยายามปกปิด

พอมาถึงตอนนี้ ฉันถึงได้รู้ว่า จิ้นหลินตอนนี้ไม่เหมือนกับคนที่ฉันรู้จักก่อนหน้าแม้แต่น้อย

เขากับหลินย่งถิงเป็นคนประเภทเดียวกัน เพื่อที่จะบรรลุเป้าหมายไม่สนวิธีการ และก็ไม่สนว่าเรื่องที่ตัวเองทำไปนั้น จะทำให้เกิดผลอะไรตามมาบ้าง

จิ้นเวยหรันไม่พูด เท่ากับยอมรับในควา

ตอนที่ 234 อย่าฉีกหน้าฉัน

แต่หลินหมินซีกลับมีใบหน้าที่ไม่สะทกสะท้านอะไรเลย พูดต่ออีกว่า “ฝีมือพี่สะใภ้นั้นสุดยอดไปเลย ถ้าพี่ชายฉันได้แต่งงานกับพี่นะ คงเป็นเพราะบุญที่สะสมมาแล้วแปดชาติ”

สีหน้าของจิ้นเวยหรันนั้น ยิ่งอยู่ยิ่งดูไม่ได้ ฉันได้สะกิดหลินหมินซีเป็นการบอกว่าไม่ต้องพูดแล้ว แต่เธอทำเหม