บทที่ 211

ตอนที่ 211 เธอต้องรอฉันนะ

ฉันอยากจะเรียกเขา แต่ว่าคำพูดบางคำไม่รู้ว่าจะพูดออกจากปากยังไง

เขาเห็นฉันแล้ว อึ้งไปสองวิ แล้วก็เดินมาทางฉัน

“อาเคอ ไม่เจอกันตั้งนาน”

เขายิ้มให้ฉัน ใบหน้าเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า

ถึงแม้พูดว่าตั้งนาน แต่จริงๆ ก็ไม่กี่วัน

“นายมาหางา

บทที่ 212

ตอนที่ 212 ฉันเหมือนกับโสเภณี

ชายหนุ่มได้หัวเราะออกมาอย่างเย็นชา พูดเสียงต่ำว่า “ฉันรู้ได้ยังไงเธอไม่จำเป็นต้องรู้ เธอก็แค่ต้องรู้ว่า การที่เธอทำแบบนี้ มันไม่แค่ทำให้เขาไม่มีงานทำ?”

รอยยิ้มของเขา ทำให้ฉันร้อนๆ หนาวๆ ขึ้น

ก่อนที่เจียงหนันจะบอกความจริงกับฉัน ฉันนั้นคิดจริงๆ ว

บทที่ 213

ตอนที่ 213 ยังต้องรออีกหนึ่งอาทิตย์

เหมือนกับทุกวัน ตอนที่ลงมาหลินย่งถิงก็ได้ออกไปตั้งแต่เช้าแล้ว

แบบนี้ดีเลย จะได้เลี่ยงตอนที่เขาถามว่าฉันจะไปไหนแล้วฉันก็ไม่รู้จะตอบเขายังไง

อยู่ต่อหน้าหลินย่งถิงฉันไม่กล้าที่จะโกหก ผู้ชายที่น่ากลัวคนนี้ ทุกครั้งฉันยังไม่ได้เปิดปากพูดก็โดนเ