บทที่ 20

ตอนที่ 20 เกราะคุ้มกัน

ฉันมองไปประมาณแสนนึงได้ แต่ฉันไม่กล้ารับ แต่มองเขาด้วยสีหน้ามึนงง

“ นี่เป็นเงินเดือนของเธอครึ่งหนึ่ง อีกครึ่งเป็นเงินซื้อกับข้าว ฉันกลัวว่าเดี๋ยวเธอจะไม่ทำขึ้นมากะทันหัน ก็เลยให้เงินเธอก่อน ห้าหมื่น ”

ใช่เลย ตอนนี้ฉันขาดแคลนเงิน ก็ไม่ได้เถียงอะไรอีก เก

บทที่ 21

ตอนที่ 21 ฉันซื้อตุ้กตาให้คุณได้นะ

นี่มันเรื่องอะไรกันแน่？เป้าหมายของคนกลุ่มนี้คืออะไรกันนะ ฉันงงไปหมดแล้ว

ฉันพยายามต่อสู้อย่างสุดกำลัง เพื่อจะหนีไปให้ได้ แต่ดูเหมือนว่าจะเสียแรงเปล่า กำลังของผู้ชายนั้นเยอะกว่าที่ฉันคิดไว้มาก

รถหยุดที่แยกไฟแดง หน้าของฉันถูกดันแนบไปที่กระจก แ

บทที่ 22

ตอนที่ 22 เขาเป็นดั่งพระเจ้ามาโปรด

ฉันพยายามต่อสู้อย่างสุดชีวิต ขัดขืนอยู่นาน จนในที่สุดแรงที่มีก็หมดลง ฉันต้องยอมแพ้อย่างสิ้นหวัง

ฉันไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า เรื่องบ้าๆแบบนี้จะมาเกิดขึ้นกับฉัน มิหนำซ้ำยังถูกกระทำจากผู้ชายถึงสี่คน

นี่มันเป็นเรื่องเลวร้ายกว่าเรื่องทั้งหมดที่ไป๋เ