บทที่ 18

ตอนที่18 ฉันเป็นส่วนเกิน

“ นี่อะไร ? ” ฉันถาม

เห็นผมของเขาแล้ว คงถูกลมพัดจนยุ่งเหยิง

เหมือนว่ายืนท่ามกลางลมอยู่นานแล้ว

“ ยา ”

เขาพูดเพียงประโยคเดียว ยื่นยาให้ฉันแล้วจากไป

เขาก็ดื่มไปไม่น้อยคงจะเรียกรถที่บ้านมารับ แต่รถของเขาก็จอดอยู่ด้านหลังฉัน ฉันไม่ทันมอ

บทที่ 19

ตอนที่19 ฉันไม่เป็นแม่บ้านฟรีๆนะ

นี่มันตอนที่ฉันถามหลินย่งถิงครั้งที่แล้ว กู๋เหย่นติดให้ฉันมาด้วย

ฉันเห็นสามคำนี้ ก็เหมือนคนจมน้ำ ที่จะคว้าท่อนซุงที่ปรากฏ

บางทีตอนนี้ที่จะช่วยฉันได้มีแค่หลินย่งถิงเท่านั้น

ฉันก็มีศักดิ์ศรีของฉัน มีเกียรติของฉัน แต่ตอนนี้ ศักดิ์ศรีกับเกี

บทที่ 20

ตอนที่ 20 เกราะคุ้มกัน

ฉันมองไปประมาณแสนนึงได้ แต่ฉันไม่กล้ารับ แต่มองเขาด้วยสีหน้ามึนงง

“ นี่เป็นเงินเดือนของเธอครึ่งหนึ่ง อีกครึ่งเป็นเงินซื้อกับข้าว ฉันกลัวว่าเดี๋ยวเธอจะไม่ทำขึ้นมากะทันหัน ก็เลยให้เงินเธอก่อน ห้าหมื่น ”

ใช่เลย ตอนนี้ฉันขาดแคลนเงิน ก็ไม่ได้เถียงอะไรอีก เก