ตอน 172
การได้พบเธอคือสิ่งที่สวยงามที่สุด
บทที่ 172
ตอนที่ 172 ความลับของหลินย่งถิง
ออกมาจากผับ รถคันนั้นก็ยังจอดอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน
จิ้นหลินบอกแล้วว่าให้ฉันวางใจ เพราะฉะนั้นฉันก็ไม่ได้กังวลอะไรมาก เลยตรงกลับบ้านไป
หลินย่งถิงยังไม่กลับบ้าน แต่ที่น่าแปลกใจก็คือ คุณชายแก่นั้นอยู่ในบ้าน
ความรักเด็กเคารพคนแก่ ฉันนั้นมีอยู่
ตอน 173
บทที่ 173
ตอนที่ 173 กินไม่ลงก็ไม่ต้องกิน
“คุณชายแก่ คุณหลับแล้วเหรอคะ?”
ตอนสามทุ่ม ฉันไปเคาะประตูห้องของคุณชายแก่
“ยัง มีอะไร?”
เสียงของคุณชายแก่ได้ดังออกมา ต่อด้วยประตูที่เปิดจากข้างใน
“ฉันอยากจะถามว่า คุณทานมื้อดึกไหมคะ ฉันสามารถต้มบะหมี่หรือพวกเกี๊ยวกับบัวลอยพวกนี้ให้
ตอน 174
บทที่ 174
ตอนที่ 174 โมโหจนอิ่มแล้ว
สีหน้าของหลินย่งถิงได้น่ากลัวขึ้นมาทันที
เขามองฉันอยู่นานถึงได้พูดประโยคหนึ่งออกมาจากปาก “เฉิงเคอ ฉันเคยบอกเธอตั้งแต่แรกแล้ว เรื่องที่เธอไม่ควรจะถาม เธอห้ามถามเด็ดขาด ทำหน้าที่ของเธอให้ดีก็พอ มันยากมากเหรอ?”
ท่าทางที่เย็นชาของหลินย่งถิง ทำให้ฉันปวด