บทที่ 169

ตอนที่ 169 ทำเป็นไม่รู้เรื่อง

คืนนี้หลินย่งถิงกลับมา

เมื่อเขากลับมาฉันก็กำลังทำอาหารพอดี

เมื่อไม่ได้อยู่ในบ้านแล้ว ฉันก็มีความกล้ามากขึ้น ก็เลยไปตลาดจ่ายกับข้าวแล้วทำอาหารเอง

เมื่อเขาเห็นฉันกำลังทำอาหารเขาก็ไม่ได้พูดอะไร แล้วก็ตรงไปที่โต๊ะกินข้าวทันที

ตอนที่ฉั

บทที่ 170

ตอนที่ 170 คนประเภทเดียวกัน

“ใครล่ะ?”

ฉันมีคำตอบอยู่ในใจ แต่ก็ไม่รู้ว่าฉันจะเดาคำตอบนี้ถูกหรือเปล่า

“เรื่องบางเรื่องแค่พูดสั้นๆก็คงไม่ชัดเจน ผมจะพาคุณไปยังที่ที่ดื่มกินได้ แล้วเราจะได้ค่อยๆคุยกัน”

ที่ดื่มกินได้อย่างที่จิ้นหลินว่าก็คือบาร์

แต่บาร์นี้แตกต่างจากที่

บทที่ 171

ตอนที่ 171 เรื่องที่เงินจัดการได้นั้นไม่ได้เรียกว่าปัญหา

หลินย่งถิงได้บอกฉันตั้งแต่แรกแล้วว่า ระหว่างเราสองคนนั้นเป็นแค่การแสดง ฉันล่ะไม่กล้าที่จะร้องขออะไรไปมากกว่านี้หรอก

เหมือนกับตอนนี้ ชอบเขาข้างเดียวแบบนี้ ก็ทำให้ฉันทรมานพอแล้ว

“อ่อ? เธอพูดมาสิว่าทำไมเธอรู้สึกว่าช่วยฉั