ตอนที่ 156 ทะเลกว้างใหญ่

“หลังจากวันนี้เป็นต้นไป เรื่องของผม คุณไม่ต้องยื่นมือเข้ามายุ่งอีก ถ้ายังมีอีก อย่าหาว่าผมไม่เตือน ส่วนพวกของที่คุณขนมาก็ให้ขนกลับไปให้หมด” หลิงย่งถิงพูดขึ้นเสียงเย็น จิ้นเวยหรันเมื่อได้ยินดังนั้นก็ถึงกับหน้าซีด

“ย่งถิง ทำไมคุณถึงได้ทำกับฉันแบบนี้กันล่ะ? ฉันเป็นภรร

ตอนที่ 157 คุณคิดจะทำอะไร

ทำไมถึงได้ทะลุเข้ามาในห้องของหลินย่งถิงล่ะ?

ห้องของเราเชื่อมต่อกันได้ ถ้าอย่างนั้นเวลาที่ฉันอาบน้ำเขาก็เดินเข้ามางั้นได้สิ?

ถึงแต่ก่อนเขาจะชอบบุกรุกเข้าห้องของฉัน แต่ก็ไม่ได้ง่ายดายขนาดนี้ป่ะ!

“หลินย่งถิง!”

ฉันเดินลงมาจากข้างบนเดินตรงไปที่ห้องทำง

ตอนที่ 158 หยุด

ฉันหยุดเสียงลง ไม่ได้ก่อกวนอะไรเขาอีก

ค่อยๆสงบลงมา เรื่องที่เพิ่งเกินขึ้นเมื่อครู่ทั้งหมดนั้น ราวกับว่าเราเป็นคู่รักกัน

ไม่ทันรู้ตัว ไม่รู้ว่าเริ่มตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ฉันเริ่มมีใจให้กับผู้ชายคนนี้ ทั้งๆที่มันไม่ควรเกิดขึ้นเลยด้วยซ้ำ แต่รู้ตัวอีกทีฉันก็ถอยตัวกลับมาไม่ได้