บทที่ 149

ตอนที่ 149 โอกาสพลาดไปก็ไม่มีแล้ว

ปล่อยฉันไป

นี้สำหรับฉัน คือสิ่งที่ล่อใจแห่งสวรรค์

แต่จะทำให้ได้ หลินย่งถิงจับไว้ เป็นจุดตายของฉัน

ฉันกลัวความสูง

สูงอย่างน่ากลัว

หากต้องการเดินข้ามทางเดินกระจกนี้ไป นั่นเป็นไปไม่ได้

แต่หลินย่งถิงพูดแบบนี้ออกมา หากฉัน

บทที่ 150

ตอนที่ 150 คุณยั่วยวนฉันอยู่

หลินย่งถิงอาบน้ำอย่างง่ายๆ เปลี่ยนเสื้อผ้า

แต่ฉัน นอกจากชุดราตรีนั้นแล้ว ไม่มีเสื้อผ้าอื่นๆให้เปลี่ยนแล้ว

หลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ หลินย่งถิงขมวดคิ้วและมองมาที่ฉัน “คุณไม่ไปอาบน้ำหล่ะ”

“ฉันไม่มีเสื้อผ้าเปลี่ยน ฉันคิดว่าคุณจะพาฉันไปงานเ

บทที่ 151

ตอนที่ 151 แสดงความถ่อมตน

ฉันเดินเข้ามานั่งในห้องโถงใหญ่ และกวาดสายตามองไปรอบๆห้องเป็นครั้งคราว

ทันทีที่นั่งลงก็มีชายคนหนึ่งเดินมานั่งตรงข้ามกับฉัน ชายคนนี้สวมแว่นตากรอบทอง ดูมีท่าทีที่สุภาพและอ่อนโยน ส่งยิ้มสุภาพมาให้

ฉันก็ได้ยิ้มตอบกลับไป และถามเขาขึ้นว่า : “มีธุระอะไรกับ