ตอน 111
การได้พบเธอคือสิ่งที่สวยงามที่สุด
ตอนที่ 111 ไม่เจ้าเล่ห์ทำธุรกิจไม่ได้
“วัตถุโบราณ? วัตถุโบราณอะไร?” ฉันค่อยๆ ปล่อยมือที่คล้องคอหลินย่งถิงลง แกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้
แต่ในใจนั้นรู้สึกผิดสุดๆ
“เฉิงเคอ ถ้าท้าทายความอดทนของฉัน”
สายตาของหลินย่งถิงได้เข้มขึ้น มองมาที่ฉันอย่างเย็นชา
บรรยากาศภายในห้อง จู่ๆ ก็อึดอ
ตอน 112
ตอนที่ 112 ต่อไประวังหน่อย
สามสิบสามปี ฉันยังพูดอะไรได้อีก?
ฉันพูดได้แต่ว่าคณิตศาสตร์ของหลินย่งถิงนั้นใช้ได้
ปีนี้ฉันอายุยี่สิบสี่ ผ่านไปสามสิบสามปี ฉันก็ห้าหกสิบแล้ว หรือว่าช่วงอายุที่ดีของฉันทั้งหมด ต้องสิ้นเปลือกไปกับผู้ชายคนนี้เหรอ?
พระเจ้าจะรู้ไหมว่าฉันอยากจะหลุดพ้นจากชะตาก
ตอน 113
ตอนที่ 113 หลินย่งถิงเอาใจใส่
ฉันไม่ได้หลับทั้งคืน ในหัวคิดแต่ว่ารีบหาเงินสี่ล้านให้เร็วที่สุด
ยิ่งคิดก็ยิ่งหดหู่
ฉันไม่มีทางที่จะอยู่ข้างกายหลินย่งถิงได้นานขนาดนั้นแน่ๆ รอฉันอายุห้าหกสิบสิ เขาไม่รังเกียจที่ฉันแก่สิแปลก ฉันได้แต่หวังว่ามีวันหนึ่งเขาเห็นหน้าฉันจนเบื่อ แล้วไล่ฉันออก!