ตอนที่ 106 นั่นเป็นเรื่องส่วนตัวของฉัน

ฉันหยิบชิ้นส่วนที่อยู่บนพื้นดินขึ้นมาและใส่ไว้ในถุงโดยไม่ให้เหลือไว้สักชิ้น แล้วเดินถือมันออกประตูไป

หลินย่งถิงช้าสุดจะกลับมาตอนค่ำ ฉันต้องจัดการให้เสร็จภายในตอนกลางวัน

ฉันโทรหาสงเจ๋อแจ้งว่าฉันจะไปช้าหน่อย ซึ่งถือว่าเป็นการลาแล้ว เป็นเรื่องที่ดีจ

ตอนที่ 107 เทพบุตร

สงเจ๋อพาฉันไปที่ร้านอาหารหรูแห่งหนึ่ง

“แค่ทานมื้อเที่ยง ทานอะไรก็ได้ทำไมต้องมาร้านอาหารหรูๆ ด้วย? ฉันต้องรีบกลับไปวาดแบบแผนต่อ”

ตอนออกมาแบบแผนก็วางอยู่บนโต๊ะ ฉันน่าจะหาอะไรสักอย่างมาปกปิดมันไว้ เมื่อนึกถึงสิ่งที่หวังเหมยหลินแอบเอาแบบแผนของฉันไปซ่อนไว้ก่อนหน้านี้ ฉัน

ตอนที่ 108 ผู้ชายมากมายที่อยู่ข้างหลัง

ทันใดนั้น ใจฉันก็รู้สึกเย็นขึ้นมา

ฉันหวังไว้มากกับร้านซ่อมวัตถุโบราณนี้ คาดหวังว่าหล่อนจะช่วยฉันซ่อมแจกันให้เสร็จได้ แต่ในท้ายที่สุดเป็นผลลัพธ์เช่นนี้ซึ่งทำให้ฉันหมดหวังจริงๆ

“ไม่มีทางแล้วจริงๆ ต้องขออภัยด้วย ฉันก็อยากซ่อมให้เสร็จ แต่ความเสียหายร