ตอนที่ 104 หลินย่งถิงคุณโง่หรือเปล่า

ฉันรู้สึกประหลาดใจที่เขาไม่ได้ลืมตาทำไมเขาถึงจับมือฉันได้แม่นแบบนี้?

แต่ฉันยิ่งแปลกใจมากขึ้นคือเขาจะนอนเตียงเดียวกับฉัน?

ท่านอนฉันไม่ค่อยดูดี เขาอยู่ที่นี่ทำให้ฉันรู้สึกประหม่าและนอนไม่หลับ

“ไม่ดีมั้ง?”

ฉันเงยหน้าขึ้นจากอ้อมแขนของเขาและ

ตอนที่ 105 อารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ

เพล้ง

เสียงที่คมชัดทำให้ฉันตกใจ เมื่อฉันเงยหน้าขึ้นมองก็เห็นแววตาที่คมเฉียบของหลินย่งถิง

หัวใจของฉันเต้นแรงด้วยความตกใจ

จากนั้นฉันก็รู้ว่าฉันเพิ่งพูดอะไรออกไป!

ใครทำให้ฉันกล้าที่จะพูดว่าหลินย่งถิงเป็นคนโง่! เขาอุส่าห์วางความหยิ่งผยองและต้มน้ำตาล

ตอนที่ 106 นั่นเป็นเรื่องส่วนตัวของฉัน

ฉันหยิบชิ้นส่วนที่อยู่บนพื้นดินขึ้นมาและใส่ไว้ในถุงโดยไม่ให้เหลือไว้สักชิ้น แล้วเดินถือมันออกประตูไป

หลินย่งถิงช้าสุดจะกลับมาตอนค่ำ ฉันต้องจัดการให้เสร็จภายในตอนกลางวัน

ฉันโทรหาสงเจ๋อแจ้งว่าฉันจะไปช้าหน่อย ซึ่งถือว่าเป็นการลาแล้ว เป็นเรื่องที่ดีจ