ตอนที่ 308 ครั้งนี้ฉันไม่สามารถช่วยชีวิตฉันได้2

อาหารที่นี่อร่อยจริง ๆ อาหารที่แนะนำโดย ฐิติโชติเป็นอาหารจานพิเศษทั้งหมดของเมืองสุรินทร์ คุณหญิงเพ็ญรดีทานแล้วก็นึกถึงรสชาติของบ้านจริงๆ

เห็นเธอทานแล้วมีความสุขฐิติโชติได้ใช้โอกาสถามว่า “คุณหญิงแม่ ใช้เสรีภาพในการถามบุคคลประเภทใดที่คุณคิดว่าเป

ตอนที่ 309หญิงขายบริการยังต้องการประตูพรหมจรรย์1

เมื่อเธอออกมาจากร้านอาหารคุณหญิงเพ็ญรดียิ้มด้วยความจริงใจและยกย่องลูกชายของเธอ “เธอมาได้ถูกเวลาเสียจริง เด็กคนนั้นพอเห็นเธอ หน้าถอดสีเลย เธอเคยจัดการเด็กคนนั้นมาก่อนใช่ไหม?”

ธีมนต์พูดจาเย้ยหยันที่มุมปาก "เด็กคนนั้นไม่มีทักษะจริง ๆมันเป็นเรื่อ

ตอนที่ 310 หญิงขายบริการยังต้องการประตูพรหมจรรย์2

ดวงตาของเขาทำให้เธอนึกถึงนิวยอร์กในครั้งเดียวและการเผชิญหน้าในย่านแสงสีแดงก็พุ่งเข้าหาหน้าอกของเธอ

“เฮ้ สาวน้อย ขอโทษด้วย เกือบชนเข้าให้แล้ว” เขาลูบมือของเขาและมองที่เธอเหล่เหมือนหมาป่าจ้องมองเหยื่อของเขา เขาทำอะไรไม่ได้เพียง แต่ก้าวไปข้างหน