ตอนที่ 292 ผู้ชายสกปรกที่ไม่สามารถหลีกหนีได้2

เธอกอดอกและไม่ได้สนใจสิ่งไป ตอนนี้เธอมองอะไรก็รู้สึกหงุดหงิดไปเสียหมดหาทางออกไม่ได้และรู้สึกอึดอัดใจ

ทันใดนั้นบรรยากาศภายในห้องนั่งเล่นก็เย็นขึ้น นภินทร์กลัวเธอจะโมโหปู่ของเธอ จึงพูดเสียงเบา “พี่ ไม่ต้องพูดแล้ว”

“จะไม่ให้พูดได้ไง ก็เห็นอยู

ตอนที่293 ผู้ชายร่างใหญ่ของเธอชอบฉัน1

ท้องฟ้ามืดครึ้ม ไม่มีแสงแดด อาคารที่เงียบสงบเต็มไปความเย็นและลมหายใจที่เย็นยะเยือก

ในห้องพิจารณาคดีที่จริงจัง ผู้ชมเงียบ นภินทร์ ซึ่งอยู่ในห้องประชุมมองพ่อแม่ของเธออย่างเศร้าใจและหัวใจของเธอราวกับได้รับบาดเจ็บด้วยเข็มเงินทิ่มแทงอย่างนับไม่ถ้วน แม้แต่จรร

ตอนที่294 ผู้ชายร่างใหญ่ของเธอชอบฉัน2

นารามองเธออย่างสงบนิ่ง แก้มสีขาวของเธอเป็นรอยลายนิ้วมือทั้งห้าที่ประทับไว้ มองดูคนที่น่าเศร้า เธอตอบโต้อย่างใจเย็น “คุณบอกว่าฉันรายงานฉันวางกับดักคุณมีหลักฐานไหม?”

“ครั้งสุดท้ายที่ร้านกาแฟคุณยอมรับกับฉันว่าคุณมีความเกี่ยวข้อง” จรรย์ธรยืดตัวขึ้น

นา