ตอนที่ 287 นังคนชั้นต่ำ ฉันไม่มีทางปล่อยแกไปแน่นอน 1

วันถัดมา อากาศในฤดูใบไม้ร่วงทำให้รู้สึกสบายไม่น้อย

ณ ร้านกาแฟกาลเวลา

อาจเป็นเพราะว่าเป็นวันทำงาน แถมไม่ใช่ช่วงพักด้วย ทำให้คนในร้านกาแฟไม่เยอะมาก จรรย์ธรเลือกที่นั่งที่อยู่ตรงมุมกำแพงไกลๆนั่งลง ที่นั่งหันหน้าเข้าหาประตูทางเข้า ในขณะ

ตอนที่ 288 นังคนชั้นต่ำ ฉันไม่มีทางปล่อยแกไปแน่นอน 2

“ฮ่าๆ!” นาราหัวเราะออกมา เอามือเท้าคางแล้วมองจ้องมองหล่อน สายตามองแล้วครุ่นคิด “จรรย์ธร นี่เธอเหงามากเลยใช่ไหม? ถึงได้เรียกฉันออกมา อยากหาคนมากวนประสาทว่างั้น? ก็ดูสภาพเธอสิ ขืนถูกฉันกวนประสาทต่ออีกไม่กี่ครั้งล่ะก็ หน้าคงจะยิ่งดูแก่ไปกว่าเดิมอี

ตอนที่ 289 ทั้งใหญ่ทั้งอุ่น 1

นาราเดินถึงที่ประตูร้านกาแฟ ขณะที่กำลังเปิดประตูออก ตาเหลือบไปเห็นภาพของจรรย์ธรที่กำลังพุ่งมาหาตัวเองสะท้อนอยู่ในกระจก หล่อนขมวดคิ้วพร้อมกับหันไปจับข้อมือของหล่อนแล้วหักไปแขนไปไว้ด้านหลัง ล็อคหล่อนเอาไว้แน่น อีกมือหนึ่งก็กระชากมีดปาทิ้งไป คำพูดคำจาเย็นชา “จรรย์ธรเธอบ