บทที่ 37 คงเคร่งครัดรักษากฎระเบียบประเพณีอันดีงาม

“แต่เมื่อกี้...”

“เมื่อครู่ เป็นผมไม่ดี! ขอโทษ! ไม่รอพิมพ์ลดาพูดจบ จิรฐาก็รับคำ ขอโทษอีกครั้งทันที ทำให้พิมพ์ลดาสูญเสียการปฏิเสธไป

“แต่พ่อและแม่จะเป็นห่วงฉัน”พิมพ์ลดาขนเอาพ่อแม่ออกมาเป็นทหารกู้ภัย เดิมคิดว่าสามารถใช้พ่อแม่เป็นเหตุผลใ

บทที่ 38 คู่หนุ่มสาว

จิรฐาเลิกคิ้วแล้วยิ้มถามว่า “คุณจะทำอาหารให้ฉันหรือ?”

“ฉันก็ยังไม่ได้กิน” พิมพ์ลดาก้มศีรษะลงต่ำไม่กล้าประสานสายตาของเขา อ้อมผ่านเขาเดินไปที่ตู้เย็นซึ่งอยู่ด้านข้าง หันหลังให้เขาและหาอาหารในตู้เย็น เธอกล่าวว่า “ฉันทำได้แต่ที่ง่ายที่สุดและอาจจะไม่อร่อย” หยิบผัก

บทที่ 39 ล้างจาน

วางข้าวลงตรงหน้าพิมพ์ลดา จิรฐาเดินไปนั่งที่เก้าอี้ตรงข้ามกับเธอ จากนั้นก็หยิบตะเกียบขึ้นมากินข้าว

ตอนบ่าย เขารีบไปเมือง ล. ลงพื้นที่ตรวจสอบข้อเท็จจริงตลอดยังไม่ได้หยุดพักสักนิด ตอนเย็น ที่ทำการรัฐบาลท้องถิ่นได้จัดเตรียมอาหารเย็น แต่เขาก็ยังยืนหยัดตามสไตล์อุ