บทที่ 34 ผมจริงจังนะ

เวลานี้ แรงฮึกเหิมนั้นที่พลุกพล่านในใจ ทำให้จิรฐาก็รู้สึกเหมือนตนเองเป็นคนแปลกหน้า ตลอดที่ผ่านมาเขาเป็นชายหนุ่มคนหนึ่งที่รู้จักควบคุมตนเองได้ดีมาก ตั้งแต่ไหนแต่ไรมาเขาไม่สัมผัสผู้หญิงอย่างง่ายๆ ไม่เพียงแต่เนื่องจากตำแหน่งเช่นนี้ของเขา ยิ่งกว่านั้นเป็นเพราะเขามีอำน

บทที่ 35 ยังไม่พร้อม

พิมพ์ลดาไม่รู้ว่าเป็นเพราะจิรฐาจูบเก่ง หรือตนเองโง่มากไปเอง อย่างไรก็ตาม ในจูบของเขา เธอกำลังวิงเวียนสับสนไร้ทิศทางแล้วจริง ๆ ในตอนแรกยังมีสติปัญญาคิดจะปฏิเสธ ต่อมาค่อย ๆ ล่มสลายไปทีละเล็กทีละน้อย เดิมมือทั้งคู่ที่อยากจะผลักเขา กลับสมตามปรารถนาของเขาจริง ๆ โอบไหล่อัน

บทที่ 36 คนดี อยู่นิ่ง ๆ

เขาทอดสายตาออกไปมองเห็นพิมพ์ลดาสวมเสื้อผ้าฝ้ายคอกลมและกางเกงลำลองของเขา คลุมเสื้อโค้ทของตนเองออกมา มือยังถือกระเป๋า “พิมพ์ลดา คุณจะไปไหน?”

“ฉัน ฉันกลับบ้านก่อนนะ”มือที่ถือกระเป๋ากำไว้แน่น พิมพ์ลดาตอบแล้วเดินไปที่ประตูเอง

“พิมพ์ลดา?”ได้ยินจิรฐาเรียกชื่อ