บทที่20 ลูกเขยมาบ้าน

วันนี้เป็นวันเสาร์ แต่เช้าตรู่ เมื่อพิมพ์ลดายังอยู่ในนิทรา โทรศัพท์มือถือของเธอก็เริ่มร้องเพลงสรรเสริญสุขสำราญ

ดึงหมอนมาปิดศีรษะไว้ พิมพ์ลดาตัดสินใจที่จะไม่สนใจมัน แต่เสียงร้องยังคงดังไม่หยุดและข่มขู่จนพิมพ์ลดาต้องเผชิญหน้ากับมัน

เผยอตาลืมขึ้นเล็กน้อย

บทที่21 คุณมีความลับมากเท่าใด

คำพูดของพิมพ์ลดาไม่อาจแลกได้คําตอบจากจิรฐา สิ่งที่แลกมา กลับเป็นเขาเอื้อมมือไปดึงมือเล็กของเธอมากำไว้ในอุ้งมือ

อากัปกิริยาเล็กๆน้อยๆของเขาทั้งสนิทสนมทั้งคลุมเครือนี้ ทำให้พิมพ์ลดาอดไม่ได้ที่จะอึ้งไปที แต่คุณอรัญญาที่อยู่ด้านข้างเห็นแล้วกลับมีความสุขเบ่งบา

บทที่ 22 พรุ่งนี้ไปรับคุณ

โชคดีที่จิรฐาไม่ถึงกับแม้แต่ที่อยู่ของครอบครัวตัวเองยังไม่สามารถเปิดเผยได้ชั่วคราว ไม่งั้น ความรู้สึกดี ๆ ของญาณัทที่มีต่อลูกเขยตรงหน้าคนนี้ก็คงจะลดลงถึงศูนย์แล้ว

เขาพยักหน้างึก ๆ หยิบถ้วยชาขึ้นมาดื่มน้ำชาต่อ