บทที่16 แต่งงานกับผมเถอะ

“ฉัน ฉัน ฉัน...”หลังจากเสียงคำว่าฉันดังต่อเนื่องหลายเสียงแล้ว ในที่สุดเธอก็สามารถพูดชัดเจนอีกครั้งแล้ว“วันนั้นฉันจำผิดคนไปแล้ว ขอโทษด้วย แต่ว่า เรื่องจดทะเบียนสมรส คุณก็ดูเป็นเรื่องตลกขำขำปล่อยมันผ่านไปเถอะ ดีไหม? โอ้!”รถอยู่ดีๆก็เบรก ทำให้พิมพ์ลดาที่ไม่ทันระวังตัวศีรษะก

บทที่17 จดทะเบียนสมรส

“คุณไม่ได้กำหนดที่ตนเองจะต้องแต่งงานกับจิลถา เจ้าหมอนั่นแน่นอน ใช่ไหม?”

คิดแล้วคิดอีก พิมพ์ลดายังคงพยักหน้างึก ๆ

“พิมพ์ลดา”จิรฐาเอื้อมมือไปดึงมือคู่น้อยของเธอที่กำชายเสื้อไว้แน่น รวบมาไว้ในอุ้งมือ“พวกเราต่างมีอายุถึงวัยที่ต้องแต่งงานกันแล้ว แม้ว่าไม่ใช่เพื่อพ

บทที่18 สับสนวุ่นวายชั่วขณะ

ขณะนี้ได้เป็นเวลากลางคืนทุ่มตรงแล้ว ทำไมสำนักงานเขตพลเรือนกลับยังมีคนทำการจดทะเบียนสมรสให้พวกเขาได้? นอกจากนี้ดูเหมือนใช้ช่องทางและกระบวนการที่ไม่เหมือนใคร

“นั่นน่ะ เพื่อ...”พิมพ์ลดาเพิ่งคิดอยากจะถาม แต่ได้ยินโทรศัพท์มือถือดังขึ้นมา ไม่เพี