บทที่14 คุณจิสองท่าน

ภายใต้ท้องฟ้าเดียวกัน ในอีกห้องหนึ่ง พิมพ์ลดาซึ่งคิดแผนโครงการวางรูปแบบจนดึกดื่นฟุบอยู่หน้าคอมพิวเตอร์หลับไปแล้ว เมืองsย่างเข้าช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วง พิมพ์ลดาตื่นเพราะหนาวถูกแช่แข็ง และจามอย่างแรงติดต่อกันหลายครั้ง

“โอ! ฉันหลับอยู่ตรงนี้ได้อย่างไร?”เกาศีรษะเกาแล้

บทที่15 ดึงดันลากขึ้นรถ

มองดูชายหนุ่มคนนี้ที่เข้ามาใกล้ตนเองทีละก้าว ๆ ยิ่งมายิ่งใกล้ พิมพ์ลดาคิดในใจคนนี้น่าจะต้องเป็นนายจิลถาของแท้แล้วใช่มั้ย?

ขณะที่พิมพ์ลดากำลังครุ่นคิด จิลถาได้มาถึงตรงหน้าเธอ ยื่นมือออกมาทักทายเธออย่างสุภาพว่า“คุณครับ สวัสดี ผมคือจิลถาครับ”

“สวัสดีค่ะ ดิ

บทที่16 แต่งงานกับผมเถอะ

“ฉัน ฉัน ฉัน...”หลังจากเสียงคำว่าฉันดังต่อเนื่องหลายเสียงแล้ว ในที่สุดเธอก็สามารถพูดชัดเจนอีกครั้งแล้ว“วันนั้นฉันจำผิดคนไปแล้ว ขอโทษด้วย แต่ว่า เรื่องจดทะเบียนสมรส คุณก็ดูเป็นเรื่องตลกขำขำปล่อยมันผ่านไปเถอะ ดีไหม? โอ้!”รถอยู่ดีๆก็เบรก ทำให้พิมพ์ลดาที่ไม่ทันระวังตัวศีรษะก