บทที่108（2） คุณสบายดีมั้ย

บทที่พิมพ์ลดากลับมาถึงหมู่บ้านกลางเมือง เห็นว่าชั้นล่างไม่มีรถของจิรฐาจอดอยู่

เป็นอย่างที่คิดไว้จริงๆ เขาออกไปแล้วจริงๆใช่มั้ย? พาจันวิภาไปด้วย

พิมพ์ลดายอมรับว่า เธอไม่ได้เอื้อเฟื้อจนถึงขั้นที่ว่าบทที่สามีของตัวเองออกไปกับผู้หญิงที่ทำตัวเป็นเจ้าข้าว

บทที่109 ทำไมเขาก็อยู่ที่นี่

กระชับกอดหนูนาในอ้อมอกไว้แน่นขึ้น พิมพ์ลดาพุ่งเข้าหาตนัสก็สั่นศีรษะ “ ฉันไม่เป็นไรค่ะ ”

จิลถาเหมือนจะรู้ตัวว่าตนัสไม่ใช่คนที่ตัวเองจะต่อกรด้วยได้ ยิ่งไปกว่านั้นคนที่มามุ่งดูในตอนนี้มีจำนวนเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ก็ไม่ถือว่าเขาได้เปรียบอีกต่อไปแล้ว ยังต้องขายข

บทที่110 ความโกรธเคืองของเขา

ช่วงเวลานี้ในร้านอาหาร บรรยากาศที่มุมนี้เหมือนจะลดลงต่ำจนน่าอึดอัด

พิมพ์ลดาเพียงรู้สึกว่ามือใหญ่ที่จับข้อมือตัวเองไว้ข้างนั้นออกแรงเพิ่มขึ้นเล็กน้อย เสียงที่เหมือนจะแตกต่างจากปกติโดยสิ้นเชิงนั้นของจิรฐาแว่วมา “ ปล่อยมือ ”

เสียงแหบพร่าเล็กน้อยของเ