บทที่102 คุณทิ้งฉันไว้คนเดียว

ลงจากรถแล้ว พิมพ์ลดาเดินตรงไปข้างหน้าไม่กี่ก้าว พบว่าจิรฐาไม่ตามเข้ามา เธอหันหน้าไปมอง เห็นว่าเขายังมองเข้าไปในรถ ก็ตะโกนเรียกเขาไปที “ จิรฐา? ”

ได้ยินเสียงของพิมพ์ลดา จิรฐาก็เริ่มดึงความคิดกลับมา หันหลังเดินเข้าไป

หน้าประตูบ้าน จิรฐายื่นมือกำลั

บทที่103 ความรักเป็นเพียงแค่ฝันฉากหนึ่ง

ที่จริงแล้วกิจธุระในวันนี้ที่หน่วยงานเทศบาลก็มีไม่มาก ปรัณเพียงพูดว่าเอกสารชุดหนึ่งขาดลายเซ็นของจิรฐาไปหนึ่งที่ แต่วันนี้ก็ต้องส่งไปแล้ว ทำให้เขาต้องเดินทางมารอบหนึ่ง

ข้อผิดพลาดนี้จิรฐาเป็นคนก่อเอง เขาไม่อยากให้ปรัณต้องเดินเอกสารอีกรอบเพราะความ

บทที่104 นิสัยขี้เล่น

ยกมือขึ้น พิมพ์ลดาตบหลังสะปันเบาๆ ปลอบโยนเธอโดยไม่ส่งเสียง

“ ฮื่อๆ... ” สะปันซบไหล่พิมพ์ลดา ร้องไห้จนตัวโยน เธอถามอย่างน้อยใจยิ่งว่า “ พิมพ์ลดา ที่จริงแล้วเธอก็รู้เรื่องของทินพลตั้งนานแล้วใช่มั้ย? ”

บทที่สะปันหยิบเสื้อผ้าของทินพลไปซักในตอนเช้า เห็นรอยมาร์ค