บทที่8 เก้าหยวน แต่งงานแล้ว

“ก่อนที่จะแต่งงาน คุณไม่ได้เรียกร้องว่าอายุ23ปีไม่ได้” สุวิทย์ยิ้ม

“ถ้าอย่างนั้นตอนนี้ฉันขอร้องอะไรอย่างหนึ่งได้ไหม ”เพ็ญจิตหยิบทะเบียนสมรสมาเทียบกับผู้ชายหน้าหนวด ไม่ว่าอย่างไร ตามกฏหมาย เราทั้งสองก็เป็นสามีภรรยากันแล้ว งั้นเธอก็มีสิทธิดูใบหน้าของสามี

บทที่9 จะทิ้งฉันแล้วหรอ

เพ็ญจิต กินเสร็จก็รีบลุกขึ้นและพูดกับสุวิทย์“คุณพักอยู่ที่ไหน วันนี้ฉันต้องกลับไปที่บ้านก่อน รอฉันจัดการเรื่องในบ้านให้เสร็จก่อน แล้วฉันจะไปหาคุณ”

สุวิทย์ไม่รู้จะตอบยังไงดี ครึ่งปีก่อนเขากลับมาจากต่างประเทศมาร่วมงานแต่งงานของพ่อ ตั้งแต่ที่ผู้หญิงคนนั้นต่งง

บทที่10 ของนี้แพงไปหน่อย

เพ็ญจิตพอได้เห็นราคาแล้วก็ครุ่นคริด แหวนคู่นี้ถ้าซื้อ คาดว่าเงินที่มีติดตัวก็จะไม่เหลือแล้ว พอถึงเวลาอยากไปไหนก็ไม่ได้ แต่ถ้าไม่ซื้อ สุวิทย์ก็ไม่ยอมปล่อยเธอกลับไปง่ายๆแน่ๆ อีกประการหนึ่ง แหวนนี้ซื้อมาแล้ว ก็คงจะคืนสินค้าได้มั้ง

“วงนี้จะไม