บทที่ 63 ที่แท้แล้วคุณเลขาเป็นถึงลูกสาวของคู่อริ

เดิมทีเพ็ญจิตอยากจะรอถึงพรุ่งนี้ให้ความโกรธของสุวิทย์ทุเลาลงก่อนแล้วค่อยมา แต่ก็อดรนทนอยู่บ้านฟังแม่รบเร้าไม่ไหว จึงต้องจำทนมา

“ปสันน์ วิทย์อยู่ข้างในไหม?” เมื่อเพ็ญจิตมาถึงโรงแรม ปสันน์กำลังยืนเหม่อลอยเหมือนต้องโทษอยู่หน้าห้องหมายเลข 280

บทที่ 64 ผู้ชายก็อยากให้ง้อเหมือนกันนะ

�ู้สึกอะไร?” เพ็ญจิตเอาแต่มองไปด้านหน้าด้วยความระส่ำระส่าย ไม่กล้าจ้องปสันน์

“คุณเพ็ญจิต คุณนี่มันกระจิตกระใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเลยจริงๆ ทั้งรูปร่างหน้าตาฐานะการเงินของบอส ไม่มีผู้หญิงคนไหนไม่อยากได้ แต่ผมรู้จักเขามายี่สิบปี นอกจากไรวินทร์ ผู้หญิงคนนั้น

บทที่ 65 แม่เลขาเป็นคนรับโทรศัพท์ของสุวิทย์

ลังจากปสันน์กลับถึงบ้าน ก็ยิ่งไม่ไม่สบายใจ จึงรีบต่อสายหาเพ็ญจิตทันที

“เพ็ญจิต เธอกลับบ้านแล้วหรือยัง?” “กลับมาแล้ว ท่านรองมีอะไรหรือเปล่า?” น้ำเสียงของเพ็ญจิตดูแปลกไปมากอย่างเห็นได้ชัด ปสันน์กระแอมคอ เปล่งเสียงพูดอย่างไม่สบายใจ “อันที่จริงก็ไม่มีอ