บทที่6 ชนกับกับผู้ชายเร่ร่อน

“ขอ...ขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งใจ ขอโทษจริงๆ ฉันเหยียบคุณหรือเปล่า ทำให้คุณได้รับบาดเจ็บหรือเปล่า”บทที่เธอรู้สึกถึงด้านล่างเธอมีคนอยู่ เธอรีบใช้มือและเท้าลุกขึ้นมา และโค้งคำนับขอโทษไม่หยุด

คนที่อยู่บนพื้นไม่ขยับ เพ็ญจิตก็ยิ่งกลัวขึ้นมา หรือเธอทับเขาตาย

บทที่7 ผู้หญิง เธอโรคจิตหรือเปล่า

ผู้ชายหน้าหนวดคนนั้น ดูไม่ออกเลยว่าเขาคิดอะไรอยู่ แต่ว่าแววตานั้นกลับเหมือนมองคนบ้าอยู่

“นี่คุณ คุณแน่ใจหรอจะแต่งงานกับผม”ผู้ชายหน้าหนวดมองเพ็ญจิต ที่แขวนอยู่บนแขนเขา แล้วก้มหัวลงมองดูตัวเอง ม้ว่าเสื้อผ้าจะไม่ขาดและเก่ามาก แต่ว่าแค่มองด

บทที่8 เก้าหยวน แต่งงานแล้ว

“ก่อนที่จะแต่งงาน คุณไม่ได้เรียกร้องว่าอายุ23ปีไม่ได้” สุวิทย์ยิ้ม

“ถ้าอย่างนั้นตอนนี้ฉันขอร้องอะไรอย่างหนึ่งได้ไหม ”เพ็ญจิตหยิบทะเบียนสมรสมาเทียบกับผู้ชายหน้าหนวด ไม่ว่าอย่างไร ตามกฏหมาย เราทั้งสองก็เป็นสามีภรรยากันแล้ว งั้นเธอก็มีสิทธิดูใบหน้าของสามี