บทที่ 203 ที่รัก สิเน่หาที่มีต่อคุณจะไม่มีวันหมดสิ้นตลอดกาล

ไปรยารู้ดีว่าต่อจากนี้จะเกิดอะไรขึ้น แต่เธอไม่อยากจะหยุดยั้ง ทุกสิ่งทุกอย่างในค่ำคืนนี้ได้อยู่เหนือเกินจุดวิกฤตที่อารมณ์เธอจะตั้งรับได้

ฝ่ามือสีเงินของธนวันแนบแน่นอยู่ที่หน้าอกหน้าใจของเธอ สายตาตั้งคำถามสาดส่องไปที่บนใบหน้าข

บทที่ 204 ไปรยาตัดสินใจไปพบคุณธุวพร

พวกผู้ชายดื่มเหล้ากันจนไม่รู้ว่าดื่มถึงกี่โมงกี่ยาม หญิงสาวทั้งสองคนคุยไปคุยมาก็สลบคาเตียง

เช้าวันต่อมาพวกผู้ชายยังเมาค้างไม่ตื่น ไปรยากับเพ็ญจิตจึงตื่นขึ้นมาทำอาหารเช้าให้พวกผู้ชายตั้งแต่เช้าตรู่

“ดูท่ามื้อเช้าวันนี้คงจะเสียเปล่าแล้วมั้ง”

บทที่ 205 ธุวพรต้องตาต้องใจเพ็ญจิต

“ชานนท์ เอาตัวพวกมันออกไป” ธุวพรเห็นธนวันมา นัยน์ตาฉายประกายประหลาดใจ แต่แค่แวบเดียวก็นิ่งสงบเยือกเย็น พูดกับพ่อบ้านที่อยู่ข้างๆ

“ธนวัน คุณมาได้ยังไง” พอเห็นธนวัน ไปรยาก็ตกใจ

“ผมตื่นขึ้นมา ลุงกำจรบอกว่าคุณกับเพ็ญจิตออกมาแล้วก็เดาออกทันทีว่า