บทที่ 191 คำบอกใบ้ของมือสังหาร

เมื่อได้รับสายของธนวัน ดวิษก็รีบบึ่งมาทันที เห็นแขนของธนวันพันผ้าพันแผลอยู่ก็ตกตะลึง แกล้งพูดหยอกว่า “พี่ธนวันครับ พี่ เป็นอะไรไป? คงไม่ได้ถูกคนตามฆ่าที่อเมริกาหรอกนะครับ”

“อือ ตามนั้นแหละ ดวิษ เป็นคนขับรถให้ฉันสักเที่ยวหน่อยได้ไหม?” ธนวันส่งเสียงอือหนึ

บทที่ 192 นิสิตาคุกเข่าต่อคุณนายใหญ่

แม่ครับ ผมไม่เป็นไร ผมแค่ประมาทเอง” เห็นแม่เป็นห่วงถึงเพียงนี้ ธนวันก็พูดไม่ออก หรือบางทีไม่ควรจะมารบกวนแม่

“ธนวันเอ๋ย เมื่อก่อนลูกไม่ได้เป็นแบบนี้หนิ บอกแม่ว่าเถอะว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น?” คุณนิสิตากอดกระหม่อมลูกชายพลางร้องไห้ ไปด้วย

“แม่ครับ อ

บทที่ 193 ความทุกข์ระทมของบ้านตระกูลบุญสวา

แม่ครับ ที่ธนวันพูดเป็นเรื่องจริงไหม แม่ได้ทำแบบนั้นจริงๆไหมครับ” ทัดธนมองผู้เป็นแม่ด้วยความตกตะลึง

ผิดหวัง และสับสน

“แกทำหน้าแบบนี้หมายความว่าไง ฉันพูดกับแกไปตั้งแต่แรกแล้วว่าตระกูลบุญสวาไม่มีวันอนุญาติให้ผู้หญิงไร้หัวนอนปลายเท้าเข้ามาในบ้าน