บทที่ 163 รายงานความชั่วของประพุธให้คุณนายกเทศมนตรีทัศพ่อตารับทราบ

“ พี่น้องอะไร ไม่……”

“เพ็ญจิต เราไปกันเถอะ”สุวิทย์ทนฟังต่อไปไม่ได้แล้ว ดึงมือของเพ็ญจิตจะเดินออกไป

“ไม่อยากอยู่ก็ไม่ต้องอยู่ ฉันจะคอยดูว่าถ้าฉันตายพี่จะบอกแม่ว่ายังไง ”นิตาพูดด้วยน้ำเสียงโมโหเมื่อเห็นสุว

บทที่ 164 ชิงลงมือล่อไรวินท์ออกมาก่อน

สุวิทย์กับเพ็ญจิตจองตั๋วเครื่องบินไปเมืองฟลอเรนท์ประเทศอิตาลีเรียบร้อยแล้ว ตั๋วเครื่องบินช่วงเช้าของวันที่หก แต่วันนี้เพิ่งจะวันที่สี่ ต้องรออีกตั้งหนึ่งวันถึงจะบิน

เพื่อความปลอดภัยของเพ็ญจิต สุวิทย์ให้เพ็ญจิตคอยอยู่ที่หมู่บ้านรัฐบาล เขาหาข้

บทที่ 165 ลูกไม้ของไรวินท์

สุวิทย์ได้แจ้งกับพยาบาลที่มาเข้าเวรไว้ว่า คืนนี้ไม่ว่าใครก็ตามไม่อนุญาตให้มาเยี่ยม จากนั้นเขาและอรรถพลเดินตามนายตำรวจปรัณ

“สุวิทย์ คุณคิดว่าไรวินท์เอาปืนมาจากไหน” หลังจากขึ้นรถ อรรถพลจึงถามด้วยความสงสัย

“คำถามนี้ไม่รู้จะตอบยังไง แต่คิดว่าคือประพุธ