บทที่ 160 หลานที่มีพลานุภาพ

“แม่ครับ- -“ ทัดธนเรียกแม่อย่างตกตะลึง ธนวันมองคุณย่าอย่างไร้อารมณ์

ย่าของคนอื่นต่างก็รักหลานตัวเอง แต่ย่าของเขาทำกับเขาเหมือนเป็นศัตรู ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ผิดพลดไม่ได้ คะแนนสอบต้องได้ เต็มร้อย ไม่มีตัวเลือกอื่น หากทำไม่ได้ จะถูกลงโทษเสมอ ตอนเด็กๆ ธนวันถูกเฆ

บทที่ 161 ไรวินท์แหกคุก

ในโรงพยาบาล สุวิทย์ไปเยี่ยมนิตาเป็นเพื่อนเพ็ญจิต นิตากลับไม่ยอมเปิดหน้า ไม่เต็มใจมองเพ็ญจิต

“พวกแกออกไป ฉันไม่ต้องการเห็นพวกแก ถ้าไม่ใช่เพราะพวกแก คุณแม่ก็คงไม่ต้องตาย พวกแกออกไป...” นิตาในใจเคียดแค้นมาก แม่จากไปแล้ว ตรุษจีนปีนี้ เธออยู่ใ

บทที่ 162 นิตาขอให้เพ็ญจิตไปอยู่เป็นเพื่อนเธอที่โรงพยาบาล

สุวิทย์และเพ็ญจิตยังคงกังวลเรื่องครอบครัว จึงไปทานอาหารค่ำที่หมู่บ้านรัฐบาล หลังจากกลับมาแล้ว ทั้งยังกลับยอมให้ลูกชายทั้งสองคนพักอยู่ที่นั่น ทางหนึ่งก็เพื่อให้อยู่เป็นเพื่อนผู้อาวุโส ในอีกทางหนึ่งก็เพื่อป้องกันไม่ให้เด็กๆ ตก