บทที่ 158 ฉันมาเพื่อต้องการค่าเลี้ยงดู

วันขึ้นปีใหม่ เหล่าพวกผู้ใหญ่ก็ตื่นนอนกันหมดแล้ว เด็กสองคนก็ตื่นนอนกันแล้ว เหลือก็แต่อรรถพลและดวิษที่ยังไม่ตื่นนอน พวกเขาดึงสุวิทย์สู้กันสามคนทั้งคืน จนถึงฟ้าสว่างเพิ่งจะได้นอน

แต่ว่าวันนี้เป็นวันแรกของปี พวกผู้ใหญ่ก็ตัดสินใจว่าจะออกไปข้างนอก

บทที่ 159 ตระกูลเซี่ยที่ต่ำช้าไร้ยางอาย

สุวิทย์กำลังมองดูเด็กตรงนี้ที่ทำตัวโอหัง จนลูกกะตาจะถลนออกมาอยู่แล้ว ดูเด็กคนนี้แล้ว ไม่รู้เลยว่าใครเป็นพ่อกันแน่

เขารู้สึกตัวเองโชคดี ลูกชายทั้งสองของตัวเองถึงแม้จะซุกซน แต่ยังเด็ก ไม่ถึงกับเหมือนเด็กคนนี้ จนไม่ไว้หน้าพ่อตัวเองเลย

แต่

บทที่ 160 หลานที่มีพลานุภาพ

“แม่ครับ- -“ ทัดธนเรียกแม่อย่างตกตะลึง ธนวันมองคุณย่าอย่างไร้อารมณ์

ย่าของคนอื่นต่างก็รักหลานตัวเอง แต่ย่าของเขาทำกับเขาเหมือนเป็นศัตรู ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ผิดพลดไม่ได้ คะแนนสอบต้องได้ เต็มร้อย ไม่มีตัวเลือกอื่น หากทำไม่ได้ จะถูกลงโทษเสมอ ตอนเด็กๆ ธนวันถูกเฆ