บทที่ 148 ความจริงจากกล้องวงจรปิด

ถึงแม้ว่าสุวิทย์และธนวันจะสงสัยในเจตนาของท่านนายกเทศมนตรีฐานทัต แต่ถึงอย่างไรที่นี้ก็คือโรงพยาบาลนภัทรและธนวันก็ได้แจ้งกับทางโรงพยาบาลไปแล้วว่าห้องของเพ็ญจิตจะต้องมีคนคอยดูแลตลอด 24 ชั่วโมง จะขาดคนไม่ได้เป็นอันขาด

ถึงแม้ว่าจะทำถึงขนาดนี้ท่านนายกเทศมน

บทที่ 149 เมื่อความลับไม่ใช่ความลับอีกต่อไป

“เพ็ญจิต.....” ในขณะที่ทุกคนกำลังจับมือกันร้องเพลงอยู่นั้น สุวิทย์กลับเรียกชื่อของหญิงสาวเบาๆ

“สุวิทย์ เกิดอะไรขึ้น” อรรถพลและธนวันเมื่อได้ยินสุวิทย์เรียกชื่อเพ็ญจิตจึงรีบเดินมาที่ข้างเตียงทันที

“หัวใจ...หัวใจของเพ็ญจิตเต้นเร็วขึ้น” เขาเองก็

บทที่ 150 จะหยุดยั้งจริยาได้อย่างไร

หลังจากสุวิทย์ตื่น ก็รีบไปยังห้องพักฟื้น เมื่อรู้ว่าเพ็ญฟื้นแล้ว ในขณะที่เพ็ญกำลังกินโจ๊กอยู่นั้น ได้เห็นสีหน้าของสุวิทย์ที่เศร้าโศก น้ำตาคลอเบ้า

"คุณพี่คะ- -" เพ็ญจ้องมองสุวิทย์ ถึงได้เข้าใจว่า ผู้ชายบางคนนั้นไม่ชอบพูดคำว่ารักพร่ำเพื่อ แต่ว่าพวกเข