บทที่ 146 นายกเทศมนตรีฐานรัตให้ลูกชายไปทำเรื่องตรวจดีเอ็นเอ

"ตอนแรกก็เมาจนควบคุมตัวเองไม่ได้ แต่ยังไงก็ไม่บังเอิญถึงขนาดนั้นหรอกนะ พ่อ พ่อไตรตรองให้ดีก่อนเถอะ ผู้หญิงคนนั้นถึงจะเป็นลูก... พี่สาวของผม ถ้าอย่างนั้นพ่อเตรียมใจรับมือที่จะถูกเปิดโปงได้ตลอดเวลาหรือยัง และอาจส่งผลกระทบต่อความก้าวหน้

บทที่ 147 พลังจินตนาการอันท่วมท้นของนายกเทศมนตรีและลูก

ดวิษไตร่ตรองซ้ำไปซ้ำมา สุดท้ายก็เลือกที่จะบอกกับพ่อ ส่วนจะพูดยังไงนั้น เขาก็ยังเป็นกังวลอยู่ อย่างไรก็ไม่อาจปิดบังเขาได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงบ้านโอกาสที่เพ็ญจิตจะฟื้นขึ้นมานั้นมีไม่ถึงห้าเปอร์เซ็นต์ พ่อคงไม่ไปสานสัมพันธ์ครอบครัวกับคนที่กำลัง

บทที่ 148 ความจริงจากกล้องวงจรปิด

ถึงแม้ว่าสุวิทย์และธนวันจะสงสัยในเจตนาของท่านนายกเทศมนตรีฐานทัต แต่ถึงอย่างไรที่นี้ก็คือโรงพยาบาลนภัทรและธนวันก็ได้แจ้งกับทางโรงพยาบาลไปแล้วว่าห้องของเพ็ญจิตจะต้องมีคนคอยดูแลตลอด 24 ชั่วโมง จะขาดคนไม่ได้เป็นอันขาด

ถึงแม้ว่าจะทำถึงขนาดนี้ท่านนายกเทศมน