บทที่14 คุณสามีคะ เราไม่ได้ไปบ้านของคุณหรอกหรือ

/ “สุ .... คุณสามีคะ เราไม่ได้ไปบ้านของคุณหรอกหรือ”เมื่อเดินเข้ามาในโรงแรม เพ็ญจิตเพิ่งสังเกตุเห็นว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง เธออยากจะเรียกชื่อของสุวิทย์แต่ในขณะนั้นกลับนึกไม่ออก จึงทำแค่ได้เพียงพูดว่า“คุณสามี”แทน

“ผมไม่มีบ้านจึงพักอยู่ที่โร

บทที่15 มีดโกนเล่มนี้ดันทื่อเกินไป

“คุณพักผ่อนอยู่ที่นี่สักครู่เถอะ ผมจะออกไปทำธุระข้างนอก ไว้รอผมกลับมาแล้วเราไปทานอาหารกลางวันกัน”สุวิทย์ก้มลงมองนาฬิกาที่ข้อมือเขา คิดไม่ถึงเลยว่าตอนนี้จวนจะสิบเอ็ดโมงแล้ว

“ไม่เอา ฉันไม่อยากอยู่ที่นี่คนเดียว”เพ็ญจิตเมื่อได้ยินดังนั้นก็ส่ายหัวไปมา เธอ

บทที่16 คุณเคยเห็นคู่ข้าวใหม่ปลามันที่ไหนนอนแยกห้องกันบ้างไหมล่ะ

/ “เพ็ญจิต คุณช่วยหยิบชุดนอนให้ผมหน่อยได้ไหม?”สุวิทย์แง้มประตูห้องน้ำออกมา แล้วพูดกับเพ็ญจิตที่อยู่ด้านนอก

“อ้อ ได้...” เพ็ญจิตซึ่งยืนเหม่อลอยอยู่กลางห้องเมื่อได้ยินเสียงเรียกจึงรู้สึกตัวขึ้นมาจากห้วงความฝัน

สุวิทย์ร