บทที่ 110 คำขอโทษของผู้เป็นแม่

มื่อเห็นสายตาฉงนสงสัยของเพ็ญจิต จริยาก็รู้สึกเสียใจมาก พูดอธิบายตนเองด้วยดวงตาแดงก่ำ “ไม่ใช่ ไม่ บทที่เวทนกับดารินรู้จักกัน ฉันกับเวทนก็คบกันอยู่แล้ว”

“งั้น...งั้นหนูเป็นลูกสาวของเขาหรอคะ?” แม้จะตรวจ D A แล้ว แต่เพ็ญจิตก็ยังจะถาม จริยาส่ายหน้าหยิกๆ พร้อมกับน้ำต

บทที่ 111 จริยาไปพบสุวิทย์ที่บริษัทโอก้ากรุ๊ปจำกัด

จริยายืนอยู่หน้าบริษัทโอก้ากรุ๊ปจำกัด มองดูอาคารสูงตระหง่าน อดไม่ได้ที่จะหวนคิดถึงบริษัทโอก้ากรุ๊ปจำกัดเมื่อยี่สิบปีที่แล้ว ในตอนนั้น ถึงแม้บริษัทจะเป็นรูปเป็นร่างแล้ว แต่ก็เทียบกับโอก้ากรุ๊ปในตอนนี้ไม่ได้เลย

“คุณผู้หญิงครับ มีอะไรให้ช่

บทที่112 สุวิทย์ต่อยธนวัน

“จริงๆนะสุวิทย์ ถ้าคุณไม่เชื่อก็ไปดูด้วยตัวเองได้เลย เด็กสองคนนั้นน่าจะยังอยู่ที่โรงพยาบาล เมื่อวานฉันก็อยู่กับพวกเขาทั้งวัน ถ้าไม่เชื่อคุณดูนี่” ธนวันพูดจบก็โชว์รูปจากโทรศัพท์มือถือให้สุวิทย์ดู เมื่อวานธนวันตั้งใจถ่ายรูปกับเด็กๆไว้บางส่วน เพราะคิดว่าสักวันคงได้ใช้รู