บทที่11 งานแต่งทั้งสามครั้งที่น่าเวทนา

งั้นก็เริ่มเล่าตั้งแต่บทที่คุณมาขอผมแต่งงานเถอะ”สุวิทย์ยื่นมือโบกรถแท็กซี่ เมื่อทั้งสองขึ้นรถเรียบร้อยแล้ว

เพ็ญจิตก็สูดลมหายใจเข้าเล็กน้อยแล้วจึงเริ่มเล่า

“จริงๆแล้ววันนี้ควรจะเป็นวันแต่งงานรอบที่สามของฉัน”

สุวิทย์เผยอปากออกเล็กน้อยแต่ก็

บทที่12 พาสามีเพิ่งแต่งเข้าบ้าน

เมื่อรถหยุดลง ทั้งสองยังไม่รู้สึกตัว คนขับจึงต้องเรียกบอก

“คุณผู้ชาย คุณผู้หญิงครับ พวกเรามาถึงแล้วครับ”

“ครับ/ค่ะ ขอบคุณมาก”ทั้งสองลงจากรถแล้วทอดสายตาไปยังคฤหาสน์ที่ตั้งอยู่ตรงหน้า สุวิทย์ก็ตระหนักได้ถึงสถานการณ์ที่เพ็ญจิตต้องพบเจอ แต่ในขณะเดี

บทที่13 พาภรรยากลับโรงแรม

“แม่ครับ ในเมื่อแม่ก็รับปากกับพ่อ และรับปากกับผู้หญิงคนนั้นแล้ว ก็ต้องทำให้ได้สิครับ ต่อให้เพ็ญจิตไม่ใช่ลูกในไส้ของแม่ แต่ในใจของเธอนั้นก็คิดมาตลอดว่าแม่คือแม่ของเธอนะครับ ทำไมถึงไม่ปฏิบัติราวกับว่าเธอเป็นลูกแท้ๆของแม่ล่ะครับ แม่ครับ การแต่งงานของผู้หญิงเป็นเรื่อ